بازگشت به صفحه اول
  بیماری‌های متداول   فهرست کامل بیماری‌ها   جستجو  

پیوره (Periodontitis)

 

پیوره یا بیماری بافت‌های اطراف دندان، بیماری‌ای عفونی در ناحیه‌ی لثه‌ها و سایر نسوج نگه‌دارنده‌ی دندان است. در تعریف علمی پیوره التهاب بافت‌های پیرادندانی است که منجر به ویرانش رباط‌های پیرادندانی  و استخوان آرکی در ناحیه‌ی مبتلا می‌شود. این مشکل باعث می‌‌شود که از پای دندان‌ها خونابه بیاید و دهان بدبو و عفونی گردد. شیوع پیوره که نوع جدی‌تری از بیماری لثه است با افزایش سن بیشتر می‌شود.

پیوره پیشرفته می‌تواند به لق شدن و حتی افتادن دندان‌ها منجر شود. مهم‌ترین علامت پیوره ورم لثه‌هاست که باعث می‌شود لثه‌ها به راحتی دچار خون‌ریزی شوند؛ به‌ویژه موقع مسواک زدن یا کشیدن نخ دندان. سایر علایم و نشانه‌های آن نیز عبارتند از: بوی تعفن دهان، نرم و حساس شدن لثه‌ها، تجمع چرک در خط لثه، چین و چروک خوردن لثه در فاصله‌ای دورتر از دندان و تغییراتی در نحوه‌ی استقرار دندان. علت پیوره مانند پوسیدگی دندان، پلاک‌های دندانی است. وقتی پلاک در خط لثه تجمع پیدا می‌کند باعث تحریک لثه و حساس شدن آن می‌شود که گاهی خون‌ریزی هم پیدا می‌کند. به این حالت التهاب لثه می‌گویند.

اگر این پلاک‌ها را هر روز با مسواک یا نخ دندان پاک نکنید به مرور سفت‌تر شده و ماده‌ای غیرقابل برداشت به نام جرم (رسوب دندانی) ایجاد می‌کند. در صورتی که پلاک و جرم به زیر خط لثه گسترش پیدا کند، بیماری مزمن خواهد شد. با تحریک مزمن باکتریایی، نسج لثه به تدریج از دندان‌ها جدا شده و حفره‌هایی ایجاد می‌شود که در آنجا چرک تجمع پیدا می‌کند. در نهایت چرک موجود بافت و استخوان نگه‌دارنده‌ی دندان را تخریب می‌کند.

بهترین روش کنترل پلاک و جرم، مسواک زدن خوب و مرتب است. معمولا توصیه می‌شود بیمار دوبار در روز سعی کند فواصل بین دندان‌ها را مسواک بزند. استفاده از نخ دندان و جرم‌گیری ضروری است. گاه از دهان‌شویه نیز استفاده می‌شود.

© کپی‌رایت 2014 خوبشو